Bueno, pese a que no pude actualizar el otro día, como había prometido, llegamos al fin de las declinaciones. Nos queda mucho aún, porque los sustantivos sin adjetivos no sirven de mucho y necesitamos saber hacer una interrogativa o poner la frase en negativo, los grados del adjetivo (Comparativos y Superlativos), etc. Pero vamos por el buen camino. Ya sabemos declinar todos los sustantivos (después de este post) y conjugar todo el presente activo. Es mucho, enhorabuena a todos.
La 5ª declinación es bastante curiosa, no tiene neutros y la casi totalidad de los sustantivos tiene género femenino. Vamos a ello:
| Singular | Plural | |
| Nominativo | Dies | Dies |
| Vocativo | Dies | Dies |
| Acusativo | Diem | Dies |
| Genitivo | Diei | Dierum |
| Dativo | Diei | Diebus |
| Ablativo | Die | Diebus |
Recapitulemos, nominativo y vocativo singulares emplean la misma desinencia, como es habitual. Tenemos a la “e” como protagonista o vocal temática. Todos los sustantivos son de género femenino, salvo el que hemos usado, dies (día) que puede ser masculino o femenino, según el contexto. Hay muy pocas palabras que se rijan por la 5ª y se usan poco. Debemos prestar especial atención al sustantivo Res, rei, dado que se emplea para todo en la Lengua Latina. Res significa ‘cosa’, es una palabra baúl, se puede traducir por ‘hecho’, ‘asunto’, etc.
Curiosidad: la palabra República viene del latín Res Publica, que vendría a significar el ‘Asunto Público’, la ‘Cosa de Todos’.


15 comentarios:
Te invito a visitar mi nuevo blog, NΛ - Nollämen Λamrá (http://unalenguahermosa.blogspot.com/) hecho como homenaje a El Blog para Aprender Latín.
Salve Fernando,
Ut vales? Gratias tibi ago per elogium in commentario tuo.
Avidus non sum, autem potesne, sis, dicesne me quando "Post - verba passiva" tu scriberis?
Me excusas, commentarium meum offendit te.
Vive valeque!
Amigo Bruno, no tienes que excusarte y por supuesto que no me he ofendido. Que estés ávido de conocimientos de latín es algo que, en todo caso, me enorgullece.
El tema es que este mes vengo algo complicado: mi mujer está a punto de parir (y somos primerizos)y tengo bastantes cosas en lo profesional, así que no puedo prometerte más que en cuanto tenga un rato tranquilo me pondré a ello.
Tened un poco de paciencia conmigo un par de meses, actualizaré cuando pueda pero me temo que la paternidad me va a absorber no poco de mi tiempo.
Saludos a todos.
Bruno, acabo de entrar a la página de tu perfil en Schola. No entiendo para que estás usando mi blog, salvo que sea para emplear mis explicaciones para transmitir conocimientos tú mismo.
Te recuerdo que este blog tiene una licencia que, de ser así, te permite copiar, distribuir y comunicar públicamente la obra siempre y cuando hagas mención al autor original, yo mismo. Y que de hacerlo, debes usar la misma licencia no comercial.
El perfil que hay que rellenar para entrar a ver tu perfil no es de un principiante de latín de primer año. No creo que tengas problemas para entender la voz pasiva.
En fin, ya me explicarás algo, espero.
Un saludo.
Querido amigo: Te envío una traducción que he hecho de unos versos de Bécquer para que me digas qué te parece. Un abrazo. Enrique
«Qui est poesis? Tu dicere clavantur
in mei pupilae tuae caeruleus pupilae.
Qui est poesis? Et tu mihi quaestionabit?
Poesis es ipsa.»
. . . . . . . . . .
«Quoniam tuus oculus viride cum oceanus sunt,
pueri, tu protestabit.
Nymphae oculi viride erant,
dea Minervae oculi viride erant quoque
et viride erant pupilae
vaticinator Mahomae pulchra et nuda mulieribus.»
. . . . . . . . . .
«Hodie terra et coelis mihi subrideo iactunt.
Hodie sol fondus anima mea arrivant.
Hodie bona et macizae puellae videant.
Hodie Iupiter existit.»
. . . . . . . . . .
«Pro unus intuitus unus mundus.
Pro unus levis risum unus caelum.
Pro unus gallus osculi... Ego ignorum
unus gallus osculi tu qui mereciuntur.»
. . . . . . . . . .
«Suspira ventus sunt et vento tendeo.
Lacrimae aqua sunt et mari vergit.
Loqueo, femina, quando amor olvidatus est
ubi cunnus itur?»
Don Enrique, ante todo te felicito por tu Blog. Soy seguidor de éste desde hace tiempo y un incondicional de las obras de tu abuelo.
En cuanto a tu petición, te voy a rogar que me concedas algo de tiempo para leerlo con más detenimiento. En una primera lectura veo varios errores y quiero leerlo con un diccionario y la obra de Bécquer para poder aconsejarte.
Prometo no demorarme mucho.
Un abrazo.
Felicidades por el blog, de lo mejorcito que he visto por la red, muy explicativo y sirve tanto para gente que desea repasar, como para gente que no tiene ni idea de latín...
Un abrazo
Enrique, aquí te respondo, puesto que no me dejaste tu mail. Tu traducción era bastante incorrecta y, aunque entiendo que hay una clave de humor, posiblemente puedas mejorarla con una traducción más fiel y tus propios añadidos jocosos.
En cualquier caso, esta es la traducción que me ha parecido más fiel a Bécquer. Entre paréntesis van tus variaciones:
«Qui est poesis? Tu dicere clavantur
in mei pupilae tuae caeruleus pupilae.
Qui est poesis? Et tu mihi quaestionabit?
Poesis es ipsa.»
Quae poesis est? Dicis dum figis
oculo meo oculos tuos caereleos.
Quae poesis est? Et tu me id quaeris?
Poesis tu es.
. . . . . . . . . .
«Quoniam tuus oculus viride cum oceanus sunt,
pueri, tu protestabit.
Nymphae oculi viride erant,
dea Minervae oculi viride erant quoque
et viride erant pupilae
vaticinator Mahomae pulchra et nuda mulieribus.»
Quia oculi tui virides velut mare sunt,
puella, testaris.
Virides naiadibus sunt,
virides Minervae fuerunt,
et virides oculi hurium
prophetae sunt.
. . . . . . . . . .
«Hodie terra et coelis mihi subrideo iactunt.
Hodie sol fondus anima mea arrivant.
Hodie bona et macizae puellae videant.
Hodie Iupiter existit.»
Hodie terra et caela mihi subrident.
Hodie sol ad animae meae viscere advenit.
Hodie eam vidi et me intuita es. (en tu traduccion sería: "hodie bonas et pulcras puellas vidi")
Hodie dei esse credo.
. . . . . . . . . .
«Pro unus intuitus unus mundus.
Pro unus levis risum unus caelum.
Pro unus gallus osculi... Ego ignorum
unus gallus osculi tu qui mereciuntur.»
Intuita tua, unum mundum.
Leve riso, unum caelum.
Osculo tuo... Ego nescio
osculo tuo quod tibi darem. (Entiendo que quieres hacer un juego con tu apellido, si es así sería en ambos casos "galli osculo")
. . . . . . . . . .
«Suspira ventus sunt et vento tendeo.
Lacrimae aqua sunt et mari vergit.
Loqueo, femina, quando amor olvidatus est
ubi cunnus itur?»
Suspiria aer sunt et aere eunt.
Lacrimae aqua sunt et mari eunt.
Mihi dice, mulier, ut amor dediscitur
scias tu ubi it? (Una expresióno como ¡coño!, tan hispana, nunca se usaría en latín, pero si quieres emplearla, entre comas o con interjeccion)
Cualquier otra cosa en la que te pueda ayudar, estoy a tu disposición. Al menos siempre que me sigas arrancando una sonrisa con tus Humoradas.
Un saludo
¡Muchas gracias! Estoy impresionado por la erudición y conmovido por el trabajo.
De nada, Enrique, para mi ha sido un placer y un divertimento, además así no se me oxida tanto el latín.
Un abrazo y nos vemos en tu blog.
Gente linda comento que de muchacho estudiè cinco años lengua latina, demodo que mas`que placer descubrir este blog, por tanto seguirè leyeèndolos.Felicitaciones.
hola como estas? soy camila de argentina. Hace poco encontre de casualidad este blog porque tenia ganas de aprender latin..
te queria preguntar si me podes dar alguna ayuda para identificar mejor los casos de declinacion (nominativo,vocativo,etc.).
GRACIAS!
Holaa alguien me podria decir como se declina la palabra salutatio en latin. se los agradeceria mucho.. Luci
Camila, hay un post, este: http://elblogdelatin.blogspot.com/2008/02/definiciones-y-orgenes-de-los-casos-en.html
En ese post puedes ver los casos bien explicados.
Un saludo
Lucia, Salutatio es una palabra de la 3ª declinación, es salutatio, salutationis, y se declina según el paradigma de la tercera. Así pues, te remito a ese post:
http://elblogdelatin.blogspot.com/2008/09/3-declinacin.html
Saludos
Publicar un comentario en la entrada